Nigdy wcześniej nie zasnąłem w kinie. Poważnie. Zdarzyło mi się to pierwszy raz w zeszły czwartek. Pod tym względem film „Szklane usta” Lecha Majewskiego jest filmem szczególnym i zapamiętam go na dłużej. Właściwie „Szklane usta” to videoinstalacja przemontowana w film pełnometrażowy. To, co może być ciekawe w odbiorze jako krótka forma, po sklejeniu w dziewięćdziesięciominutowy polimer, staje się niestrawne dla znakomitej większości widzów. To trochę jakby skleić ze sobą pięć kotów i chcieć otrzymać rysia. Poza garstką ludzi, nazwijmy ich na potrzeby tego textu hiperelitą intelektualną, nikt nie ma szansy odebrać poprawnie tego filmu. Nie chodzi nawet o jego zrozumienie, bo to się daje zrobić, ale raczej o odczucie tego, co wyemitował z siebie twórca. (more…)

To naturalny proces, ale bolesny. Mam chęć wyciągnąć z piwnicy szablę dziadka i iść w miasto, karać wandali demolujących przystanki.

Na stronie solarisnet.pl ogłoszono nominacje do nagrody literackiej Sfinks 2007. Wśród nominowanych książek polskich jest Vertical mojego autorstwa. Zapraszam do głosowania.

Czy zauważyliście, że wszyscy, którzy rozmawiają o ochronie życia poczętego, już się urodzili? (more…)