Politycznie poprawnie o wilkołakach, czyli nie każdy lykanin jest zły. To jakby nakręcić film przyrodniczy o pijawkach wegetariankach – pijawki prowadziłyby walkę wewnętrzną, cierpiałyby, ale żarły rzęsę. Żal aortę ściska, gdy się ogląda tę układankę schematów. (more…)

Dobry news na wszystkich fanów FNiN :) Wygląda na to, że już od przyszłego tygodnia zeszyt z opowiadaniem Felix, Net i Nika oraz Bardzo Senna Ryba będzie do zdobycia na tych samych zasadach, co poprzednie zeszyty. Sprawdźcie w przyszłym tygodniu stronę Felix, Net i Nika for more information.

Czym jest szczęście? Szczęście to butelka zimnego piwa, odnaleziona niespodzianie za garnkiem kapuśniaku w kącie lodówki, gdy sklep na rogu już dawno zamknięty. To pierwsze co mi przyszło do głowy, gdy zadałem sobie to pytanie. Trochę to jednak głupia i płytka definicja. Czym więc jest szczęście na (nieco) mądrzejszy sposób? Motywatorem, który pcha nas do działania, albo lepiej tym, co nas czeka, gdy poprawnie wykonamy zadanie. Ale czy to naprawdę aż tak proste? (more…)

wydanie zeszytowe maj 2007

(fragment)

Wyszli przed budynek, na wprost zdającej się pochłaniać światło karocy.
– Ten pojazd mnie przeraża – stwierdził Net. – Boję się, że nas przeżuje, połknie i przetrawi.
– Albo to, albo włazimy na samą górę – stwierdził Felix.
– … gdzie będzie nie podłączony guzik. – Net podszedł i nacisnął klamkę drzwi karocy. – Dziewczyńskie sny nie mają zbyt dobrej instalacji elektrycznej.
Ledwo usiedli, karoca ruszyła ostro. Wjechali miedzy niższe budynki. Minęli kawiarnię o wdzięcznej nazwie „Randkowianka”, restaurację „Pogadanka”, dyskotekę „Przytulanka” i parę budynków, których nazw nie zdołali przeczytać z powodu rosnącej prędkości. Dalej był las.
– I jak? – Białozłota ryba wypluła się sama na fotel na wprost Niki. – Niemiły sen, co? (more…)

Niezłe pierdnięcie. Dobry sposób na półtoragodzinne napychanie się junkfoodami dla tych, którzy wybuchy i mordoklepanie cenią ponad logikę. Jest to jeden z tych filmów, które powtarzają sprawdzony schemat w nowej scenografii, za każdym razem dodając do niego parę bonusów. Tego typu film, żeby uniknąć śmieszności, musi w odpowiednich momentach wykazać się autoironią. To zapewne ukłon w stronę widza, który czyta więcej niż jedną książkę rocznie. Taki ktoś (a paru było na sali) oczekuje jakiś symbolicznych przeprosin za to, że bohater spada z dwudziestu metrów i wstaje, rozcierając tylko stłuczony łokieć. Za takie przeprosiny starczy zwykle żarcik słowny, który potwierdzi zdziwienie bohatera, że po czymś takim jeszcze żyje. (more…)

Półoficjalny zlot fantastów trwał ledwie dwa dni. Poważnymi minusami imprezy były, jak już wspominałem,: 24-godzinna doba i bile do snookera, których po kolejnym soku z chmielu zrobiło się dwa razy więcej. Dzięki Elam, że zebrałaś nas do kupy w jednym miejscu. :)
(more…)