Idziemy do Carrefoura i po krótkiej dyskusji z ochroniarzem obstajemy przy swoim, że plecaka nie zostawimy w przechowalni, bo nie ufamy rudej pani, która wydaje numerki. Większość czynności pomijam. Istotne jest to, że bierzemy kostki sojowe, czy jak to się tam nazywa. Może granulat – takie małe, niedorozwinięte fistaszki w folii. Waży to coś tyle co gołębi puch i nie wiem jakim cudem może po zamoczeniu zawierać 21% białka. Ważne, żeby nie było modyfikowane genetycznie, bo nie chcemy, żeby nam wyrosły rogi, albo skrzela.

Składniki:

• 300 g granulatu czy czegoś tam sojowego
• 3 cebule
• 1/2 papryki
• marchewka, por, seler
• czosnek
• czerwone wino
• ze 4 łyżki koncentratu pomidorowego
• 1 łyżka mąki
• oliwa
• ev. masło
• ev. pieczarki
• ev. trochę Ajvaru

Przyprawy:

pieprz, liść laurowy, gałka muszkatołowa, grzybki suszone, papryka słodka

Przygotowanie:

• 1. Granulat gotujemy 3 minuty w bulionie.
• 2. Podsmażamy, jeśli nam się chce (nijak nie wpływa to na smak).
• 3. Cebulę i paprykę (+ ev. pieczarki) podsmażamy, w połowie dodając czosnek.
• 4. Przekładamy do garnka z 1 litem bulionu, dodajemy koncentrat pomidorowy, drobno pokrojoną marchewkę, selera, pietruszkę, przyprawy i gotujemy.
• 5. Dodajemy soję (ten granulat gotowany).
• 8. Gotujemy do miękkości „mięsa”.
• 8. Zagęszczamy mąką, jeśli trzeba.
• 9. Wywalamy wszystko do kibla, bo zjeść tego świństwa nie sposób.

Jeśli jeszcze nie wywaliliście dania, to spróbujcie zasmakować. Przy odrobinie samozaparcia da się zjeść. Jednak następnym razem spróbujcie te sam przepis, ale z marynowaną i podsmażoną wieprzowiną.

This entry was posted on Wednesday, 2007/02/07 at 0:23 and is filed under Blog, Kulinarne, -. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.