Kto nie byÅ‚, niech żaÅ‚uje. Impreza promocyjna Renegata zaczęła siÄ™ od ataku terrorystów, czy tam antyterrorystów – zresztÄ… nieważne, i tak strzelali Å›lepakami. Wróć! Zaczęło siÄ™ od zamówienia piwa, ale to można pominąć, bo zawsze od tego siÄ™ zaczyna. To jakby pisać, że film rozpoczyna siÄ™ wyjÄ™ciem pÅ‚yty z pudeÅ‚ka. Ale fakt, atmosfera byÅ‚a poważna, bo w koÅ„cu do Paradoxu przyszli faceci, którzy strzelajÄ…, a nie tylko piszÄ… o strzelaniu. Ale co tam! Po piÄ…tym piwku przestali być straszni…
Udało mi się przedrzeć przez obstawę Magdy i z zaskoczenia zrobić sobie z nią zdjęcie (nie protestowała). Na szczęście przedzieranie się było proste, bo obstawa wtedy już obstawiała bar, nie Magdę. Ixolite, dzięki za naciśniecie spustu! Spustu migawki oczywiście.
PrzeczytaÅ‚em Nocarza i Renegata i muszÄ™ przyznać, że o ile historie o wampirach raczej mnie odrzucajÄ…, o tyle tym razem wyjÄ…tkowo zostaÅ‚em wciÄ…gniÄ™ty. GÅ‚ownie z dwóch powodów: Po pierwsze spójna jest caÅ‚a wampirza biologia (a nic mnie tak nie wkurza podczas czytania, jak naiwnoÅ›ci zaÅ‚ożeÅ„ podstawowych), a po drugie historia po prostu… no wÅ‚aÅ›nie, wciÄ…ga. A jeÅ›li wciÄ…ga – speÅ‚niÅ‚a swoje zadanie.
Warstwa naukowa obu powieści broni się doskonale. Nie ma obrażających inteligencję czytelnika transmutacji w nietoperza, nie ma mowy o odstraszaniu wampira czosnkiem. Jest za to krew, dużo krwi. Aż miałem chęć na soczek pomidorowy, którego normalnie nie znoszę.
Na pewno Nocarz i Renegat to nie jest literatura ambitna, zresztą Magda nie stara się udowadniać, że pisze traktaty filozoficzne. Nie ma tu pytań o naturę wszechświata, a dylematy egzystencjalne są zbyte kilkoma zdaniami. Żaden z bohaterów nie zadaje sobie pytań o przyszłość ludzkości, etc. To ma być dobra literatura rozrywkowa ze sporą porcją rzetelnej wiedzy o uzbrojeniu i organizacji polskich oddziałów specjalnych. I taka jest.
JÄ™zyk powieÅ›ci jest miÄ™sisty i krwisty aż do koÅ›ci. SÄ… prawdziwi mężczyźni i prawdziwe kobiety. Dzieci nie wystÄ™pujÄ…. Aż wstyd, że mÄ™skÄ… fantastykÄ™ musi pisać kobieta…

This entry was posted on Saturday, 2007/02/03 at 20:27 and is filed under Blog, Opinie, -. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.