Pisałem już kiedyś o ludziach, którzy protestują, biorąc na zakładników własnej sprawy wiele postronnych osób. To co się dzieje przy okazji budowy wieżowca Złota 44 w Warszawie jest kolejnym tego przykładem. Ale też jest przykładem słabości prawa i obyczaju w naszym kraju. Miasto miałoby szansę na prawie dwustumetrowy piękny budynek w centrum jeszcze przed Euro 2012. Miałoby, gdyby nie złe przepisy, ociężałość machiny prawnej oraz wykorzystujących to, mówiąc brzydko, szkodników społecznych.

Sytuacja wygląda następująco. Złota 44 to budynek zaprojektowany przez Daniela Libeskinda, architekta ze światowej pierwszej ligi, faceta, który wygrał przetarg na odbudowę World Trade Center w Nowym Yorku. Budowę warszawskiego wieżowca wstrzymano na 17 kondygnacji (czyli na 1/3 wysokości) ponad rok temu, kiedy zaczął się kryzys. Teraz kryzys dobiega końca i prace mogłyby być kontynuowane, gdyby nie to że przepadło pozwolenie na budowę. Pozwolenie to uchylił w lipcu 2009 r. wojewódzki sąd administracyjny po wpłynięciu skargi siedmiorga mieszkańców sąsiedniego bloku. To, że skarga zawiera kłamstwa, dla sądu nie miało znaczenia. Orco, które chce jak najszybciej wznowić budowę, zaskarżyło ten wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czyli instancji, która może wydać odpowiednie pozwolenie (uchylić uchylenie). NSA, mówiąc wprost, urzędowo olało sprawę, tłumacząc się kolejką spraw. Nie ustalono nawet terminu rozpatrzenia sprawy.

Kilku mieszkańców sąsiedniego budynku naraża developera na poważne straty, psuje wizerunek stolicy i funduje wszystkim Warszawiakom najbliższy rok z betonowym ogryzkiem w środku miasta. I co najgorsze, oni robią to zupełnie bezkarnie. Nawet jeżeli biurokratyczna machina wreszcie ruszy i nawet jeśli oddali bezzasadne skargi, to ich autorzy nie poniosą żadnej kary. Z kolei developer nie dostanie od państwa żadnego odszkodowania z tytułu opieszałości jego organów. I jak tu przekonywać kogokolwiek, że warto szanować prawo?

Protestujący albo nie rozumieją, czym jest centrum miasta, albo zwyczajnie są wyrachowanymi szantażystami liczącymi na to, że w ten sposób wyłudzą haracz za wycofanie skargi. Jak ktoś chce mieć ciszę, przestrzeń i dużo zieleni, to powinien się przeprowadzić na przedmieścia. Centrum miasta ma inne funkcje. Tu jest potrzebny zgiełk, są potrzebne otwarte do późna knajpy i imprezy uliczne na kilka tysięcy osób. Są też potrzebne nowoczesne wysokie budynki, które siłą rzeczy rzucają cień na otoczenie.

This entry was posted on Sunday, 2010/03/21 at 2:33 and is filed under Blog, Zamyślenia, -. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.